Doel en functies
Elke lidstaat van de Europese Gemeenschap moet vanaf 1 januari 2005 een nationaal register bezitten. Dit register is een gestandaardiseerd en beveiligd gegevensbestand, dat het beheer van broeikasgasemissies, het beheer van de emissierechten en de handel in deze rechten mogelijk moet maken. Het dient aangelegd, bijgehouden en beheerd te worden in overeenstemming met de Europese Verordening (EG) n° 2216/2004. De registers zijn onderling met mekaar verbonden via het Europese onafhankelijke transactielogboek (CITL). Iedereen kan in het register een rekening openen.
Sinds 16 oktober 2008 is het belgisch register onderling met de overige registers (en met de CITL) verbonden via het Internationaal transactielogboek (ITL) waardoor emissiehandel over de ganse wereld mogelijk wordt en dit zowel tussen bedrijven als tussen de Partijen van het Protocol van Kyoto.
Het nationaal register heeft de volgende functies:
- Exploitanten emissierechten toewijzen
De exploitanten van een installatie krijgen een hoeveelheid emissierechten toegewezen op hun rekening. Deze hoeveelheid stemt overeen met de totale hoeveelheid CO2 die de installatie in een gegeven periode mag uitstoten. - Transacties van emissierechten mogelijk maken
Het register biedt rekeninghouders de mogelijkheid om nationale of internationale transacties uit te voeren naar andere rekeningen. Het maakt dus de zogenaamde handel in emissierechten mogelijk. Door te investeren in emissiereductieprojecten in het buitenland, kunnen de exploitanten echter ook bijkomende uitstootrechten (de zogenaamde “Kyoto-eenheden”) verwerven, die eveneens op hun rekening worden gezet. - Een boekhouding bijhouden en controle toelaten
Voor de bevoegde overheden is het register tevens een controle-instrument op de naleving van de milieuverplichtingen van installaties. De CO2-emissies van elke installatie worden door een erkende verificateur in het nationaal register geregistreerd. De bevoegde overheid valideert deze cijfers vervolgens. Daarop moet de exploitant van iedere installatie jaarlijks een hoeveelheid emissierechten of Kyoto-eenheden inleveren die gelijk is aan de ingegeven CO2-emissies van het voorgaande jaar, en worden de ingegeven rechten geannuleerd. De bevoegde overheid kan via het nationaal register opvolgen welke exploitanten voldoende rechten hebben ingeleverd en welke niet voldoen aan hun verplichtingen.